Witamy na stronie koła Halemba Związku Górnośląskiego
Złotą Odznakę Honorową dla Bronisława Wątroby. PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ludwik Poloczek   
poniedziałek, 27 stycznia 2020 17:06

 

Złotą Odznakę Honorową za Zasługi dla Województwa Śląskiego

dla Bronisława Wątroby.

 

Członek naszego koła Bronisław Wątroba został wyróżniony tym zaszczytnym tytułem. Gratulujmy Bronkowi tego wyróżnienia. Jej wręczenie odbyło się na Stacji Biblioteka podczas spotkania "Asocjacja M&B&P-18".

Bronisław Wątroba – Ślązak, rudzianin, halembianin, aktywny animator kultury od nieomal ćwierćwiecza. Współzałożyciel kilku lokalnych stowarzyszeń których celem jest między innymi zachowanie śląskiego dziedzictwa kulturowego w różnorodnych aspektach. Organizator lub współorganizator setek wystaw (ekspozycji) o charakterze edukacyjnym i kulturowym. Śląski twórca, fraszkopisarz, piewca naszego regionu, choć nie tylko. W specyficzny dla siebie sposób, śląską rymowanką i fraszka, stara się łączyć to co górnośląskie z tym co polskie, europejskie, światowe.

Poprawiony: poniedziałek, 27 stycznia 2020 20:37
Więcej…
 
Koncert kolęd PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ludwik Poloczek   
poniedziałek, 06 stycznia 2020 20:37

 

Wspólne kolędowanie z Waldemarem Wiśniewski



Pod patronatem Związku Górnośląskiego Koło Halemba odbyły się w Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Kłodnicy,Parafii Trójcy Przenajświętszej w Kochłowicach i Parafii Matki Bożej Różańcowej w Halembie koncerty kolęd i pastorałek w wykonaniu Waldemara Wiśniewskiego. Dziękujemy Waldemarowi Wiśniewski oraz organizatorce koncertów Bożenie Tomasik.

Zdjęcia tutaj



Poprawiony: piątek, 10 stycznia 2020 20:52
 
Halembska ruchoma stajenka PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ludwik Poloczek   
piątek, 27 grudnia 2019 21:38

 

Halembska Ruchoma Stajenka



Halembska ruchoma stajenka staje się współczesnym duchowym symbolem Halemby ,bo jest wśród nas już ponad 60 lat,a eksponowana jest w kościele Matki Boskiej Różańcowej. Budowniczym pierwszej ruchomej stajenki w 1950 roku był Ks. proboszcz Józef Garus,którą umieszczono nad głównym ołtarzem. Głównymi postaciami były Święta Rodzina,Trzej Królowie,anioł,trzej pasterze oraz gwiazda z której pulsowały złote promienie. Wszystko zwieńczał łaciński napis „Gloria excelsis Deo”. W dalszych latach uzupełniano i modernizowano ruchomą stajenkę.

W roku milenijnym 1966/67 wprowadzono istotne zmiany w wystroju ruchomej stajenki. Wyeksponowano wiele elementów związanych z rokiem milenijnym takich jak katedra św. Wojciecha, grotę z Najświętszą Marią Maryją Panną jako królową Polski. Obok groty stały figury Papierza Pawła VI,ks. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w otoczeniu figur w strojach ludowych par Górala i Góralki,Ślązak i Ślązaczka,Krakowiak i Krakowianka, którzy w czasie adoracji panie klękały a panowie zdejmowali czapki. Uzupełnieniem były dwa korowody figur. Jeden korowód przedstawiał świętych w osobach św. Wojciech,św. Jadwiga,św. Jacek,św. Jan Kanty oraz św. Maksymilian Kolbe. Drugi korowód przedstawiał królów polskich reprezentowanych przez Mieszka I,Bolesława Chrobrego, królową Jadwigę, Jana Kazimierza i Jana III Sobieskiego na koniu. Całość uświetniały efekty świetlne i oprawa muzyczna z pieśnią Gaude Mater Polonia.Od 1978 roku ruchoma stajenka jest umieszczona w bocznej kaplicy.

Ks. Józef Garus miał wielu pomocników,którzy twórczo uczestniczyli w budowie ruchomych stajenek. Należy wymienić rzeźbiarza z Rybnika Henryka Masorza oraz Jadwigę Hoły,Jana Mzyka,Adolfa Schneidra, Henryka Englera i Gintera Liszki.

Wybudowano sześć ruchomych stajenek,dwie znajdują się w naszej diecezji, Panewnikach i Piekary Śląskich jako całoroczna ekspozycja. Trzy stajenki misyjne znajdują się w Afryce. Dwie w Zambii w placówkach prowadzonych przez halembskiego wikarego ks. Januarego Liberskiego. Trzecia znajduje się w Nowej Gwinei. Ostatnia w Merrillville(USA) w nowo wybudowanym kościele (1983r)przez Ojców Salwatorianów jako dar Polonii Amerykańskiej na 600 lecie Jasnej Góry.

Stajenka w świadomości halembian jest mocno zakorzeniona,dwom pokoleniom już służy.I miło ją pamiętają i licznie odwiedzają.

Nasza ruchoma stajenka czynna będzie w soboty o 15.00, 15.30, 16.00 i 16.30, w niedziele o 13.00, 14.00, 15.00 i 16.00.

Film o stajence Macieja Trybek tutaj


Poprawiony: sobota, 28 grudnia 2019 10:36
 
Boże Narodzenie 2019 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ludwik Poloczek   
niedziela, 22 grudnia 2019 08:09

 

Boże Narodzenie 2019

 

Stajenka w Kościele Bożego Narodzenia w Halembie II


Poprawiony: sobota, 28 grudnia 2019 10:44
 
Prelekcja "O wonglu,kobietach i kanarkach" PDF Drukuj Email
Wpisany przez Ludwik Poloczek   
niedziela, 15 grudnia 2019 20:59

 

Prelekcję pt. O wonglu,kobietach i kanarkach.

 

Ostatnie spotkanie koła było bardzo ciekawe. Nasz gość Henryk Fic wygłosił prelekcję pt. O wonglu,kobietach i kanarkach. Temat rzeka ale krótką relację przedstawię. Pan Henryk Fic jest pasjonatem historii górnictwa oraz przewodnikiem w kopalni Guido.

Węgiel kamienny wykorzystywany był do ogrzewania już w starożytnych Chinach. Znany był w starożytnym Rzymie,użytkowany jako opał w prowincji Brytanii. Pod koniec XVI w. w Anglii narastał kryzys energetyczny spowodowany brakiem drewna i rozpoczęto na szeroką skale wykorzystywany węgiel do celów opałowych. Górnictwo węgla na terenach polskich miało swoje początki w XVI wieku , a jego rozwój miał miejsce w drugiej połowie XVIII wieku, kiedy węgiel zaczęto stosować w hutnictwie.

Rozwój górnictwa wiąże się z wynalazkiem maszyny parowej. Pierwsza na kontynencie Europy maszyna parowa w 1788 roku zainstalowano w kopalni srebra w Tarnowskich Górach. Pracowała ona przez 69 lat. Produkcja maszyn parowych spowodowała gwałtowne zapotrzebowanie na węgiel. Nastąpił rozwój hutnictwa i komunikacji. W drugiej połowie XIX wieku nastąpił szybki rozwój górnictwa na Wyżynie Śląskiej. Wielka kariera węgla na Górnym Śląsku zaczęła się w XX w. kiedy powstało bardzo dużo kopalń i hut. Nastąpiła epoka szybkiej industrializacji i migracja ludności wiejskiej do pracy w kopalniach i hutach. Pracę w kopalniach podejmowały kobiety. W 1935 roku wprowadzono zakaz pracy kobiet na dole kopalni. Po II wojnie światowej był dramatyczny brak rąk do pracy w kopalniach.W1946 r. w górnictwie pracowało ponad 21 tys. kobiet, trzy lata później 22,6 tys. Około jednej trzecia kobiet samodzielnie utrzymywało rodzinę. W 1957 roku władze wprowadziły zakaz pracy na dole kopalni. Kobiety wykonywały pracę na powierzchni, głównie przy wyładowywaniu i sortowaniu węgla oraz w brykietowni. Praca ta była uznawana za ciężką; górników pracujących pod ziemią przenoszono do niej za karę. W 2008 roku Polska wypowiedziała międzynarodową konwencję, która zabraniała zatrudniania kobiet pod ziemią. Tak zaczął się powrót do pracy na dole kopalni kobiet.

W XVIII i XIX wieku kanarki stały się nieodzownymi towarzyszami górników. Górnicy zabierali kanarki na szychtę i umieszczali w ślepych przodkach, gdzie zawsze były trudności z doprowadzeniem powietrza i gdzie często byli narażeni na kontakt z metanem lub tlenkiem węgla. Przez swoją mniejszą masę bardziej niż ludzie odczuwały efekt ulatniającego metanu i tlenku węgla. Kanarki najpierw stroszyły piórka, potem spadały z żerdek a przy dużych zagrożeniach padały martwe. Obserwacja ptaków dawała górnikom sygnały do opuszczenia kopalni w momencie zagrożenia. Hodowla kanarków stała się nowym hobby górników.

Uzupełnieniem prelekcji było ciekawostki z życia Guido Henckel von Donnersmarck.

Zdjęcia tutaj

Dziękujemy bardzo panu Henrykowi Fic za bardzo ciekawą i z dużą dawką wiedzy o górnictwie prelekcję.

 

Poprawiony: niedziela, 15 grudnia 2019 21:08
 
<< pierwsza < poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 następna > ostatnia >>

Strona 2 z 58